Trots, een bron van energie




 

 

Voor leidinggevende in het onderwijs is een kernvraag: ‘hoe zorg ik ervoor dat mensen zich van binnenuit betrokken blijven voelen?’ ‘Trots’ zou wel eens een van de sleutels zou kunnen zijn. Trots is immers energie van binnenuit om iets moois wat je in de buitenwereld tot stand brengt. Is het niet prachtig, een docent die glimmend van trots vertelt wat hij met zijn leerlingen heeft bereikt?

 

Een ervaring

Het is een prachtige, zonnige herfstdag. Alles in mij verlangt naar een rondje Berg en Dal op de racefiets. Aldus geschiedt. Op de terugweg over de Waaldijk met nog 7 km te gaan krijg ik een wielrenner in mijn wiel. De zon achter ons, zijn schaduw naast mij. Bij Gendt voer ik het tempo op van 30 naar 32. Schaduw volgt mij in hetzelfde tempo. Hulhuizen, nog 2 km, Schaduw schuwt het kopwerk. Laatste kilometer, bij 36 km/u heeft Schaduw moeite mij te volgen, denk ik. Ik sla links de dijk af, bijna thuis. Schaduw blijkt een jongeman ,zegt ‘merci’ en vervolgt eenzaam zijn weg over de dijk. Ik wil roepen: ‘goed hé, voor een herfstige man van 66!’ maar dat is kinderachtig dus ik zwaai enkel.          

 

Kinderachtig? Bij het uitfietsen, voel ik mij uiterst tevreden en energievol over die 7 dijkkilometers. Is de trots die ik daarbij voel werkelijk kinderachtig?  

 

Ieder zijn eigen blokkades

Trots laat zich niet altijd makkelijk mobiliseren. Soms rust er een taboe op. Ik mocht vroeger wel trots zijn als ik iets origineels had bedacht maar trots op 36 km per uur fietsen?, dat was kinderachtig. Anderen hebben weer andere boodschappen meegekregen die hen weerhouden ongegeneerd trots te zijn: ‘doe maar gewoon’, of ‘sloof je niet uit’, of ‘daarvoor zijn wij niet in de wieg gelegd’. Die innerlijke blokkades weerhoudt mensen ervan om de leiding te nemen, het woord voeren, te experimenteren, ergens heel erg warm voor lopen, ergens voluit voor te gaan.

 

En nu?

Blokkades geven mensen niet zomaar op. Je kunt mensen wel helpen er milder mee om te gaan en een gevoel van trots toe te laten. Mijn suggestie is: start gesprekken of vergaderingen met een rondje ‘trots op’. Gaandeweg ervaren mensen de lol en breekt het taboe af. 

 

Meer lezen? Naar een onderstroom die mééwerkt : https://www.louissteeman.nl/leidingeven-vanuit-de-toekomst/naar-een-onderstroom-die-meewerkt/ – inmiddels aangevuld met het thema trots! –    





Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *



LOUIS' LAATSTE BLOGBERICHTEN >

Overdenkingen, bespiegelingen en actualiteit. Van Louis Steeman.Bekijk hier Louis' Blog...

Piekeren en de kracht van een vraag (2)

Blog over de kracht van niet-weten

Zonnetje?

Ik zit in het zonnetje en vraag me af waarom X, gisteren bij een overleg, zo agressief reageerde op...

De kracht van een vraag (1)

Blog over de kracht van niet-weten

Huh?

Anouk zegt in de Metro van 4 maart over haar rol in The Voice: “ik voelde me als een...

Het conferentieoord-gevoel Blog over de kracht van niet-weten

Het conferentieoord-gevoel Bij een tweedaagse op de hei doe je met je collega’s inzichten op, maak je plannen en leer je dingen die je zó...

Deze website slaat cookies in uw browser op uw computer op. Deze cookies worden gebruikt om een meer gepersonaliseerde ervaring te bieden en om uw bezoek aan onze website te volgen in overeenstemming met de Europese Algemene Verordening Gegevensbescherming. Als u besluit om u af te melden voor tracking, wordt er een cookie in uw browser ingesteld om deze keuze een jaar lang te onthouden.

Accepteer or Nee, sta niet toe